30 Μαΐ 2008

Τηλε-εκπαίδευση και βιβλιοθήκες

Οι τεχνολογικές εξελίξεις δεν έχουν αφήσει ανεπηρέαστο τον πανεπιστημιακό κόσμο και τον τρόπο διδασκαλίας και μετάδοσης της γνώσης. Οι τεχνολογίες διαδικτύου έχουν επιδράσει δυναμικά επάνω στα ανά τον κόσμο πανεπιστημιακά ιδρύματα, όχι μόνο ως μέσα επικοινωνίας με κατανεμημένες πηγές γνώσης, αλλά και ως μέσα προβολής και απόδοσης των εργασιών που επιτελούνται μέσα στα πλαίσια τους.

Τρεις είναι οι γενικές κατευθύνσεις στις οποίες καλούνται οι βιβλιοθήκες να πορευθούν για την υποστήριξη του e-learning:

  1. Η πρώτη είναι η εξομοίωση των απομακρυσμένων χρηστών σχετικά με την απόδοση των υπηρεσιών που τους παρέχουν οι βιβλιοθήκες. Οι απομακρυσμένοι χρήστες θα πρέπει να απολαμβάνουν τα ίδια προνομία (το δυνατόν) με τους επιτόπιους χρήστες, τόσο σε αριθμό και ποιότητα πηγών, όσο και στο πλήθος των υπηρεσιών υποστήριξης και εκπαίδευσης και τεκμηρίωσης. Είναι πρόδηλο το γεγονός ότι οι χρήστες ενός e-learning συστήματος αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις κατά την επαφή τους με το σύστημα. Ένα παράδειγμα είναι τα προβλήματα που προκύπτουν κατά τη χρήση κωδικών πρόσβασης στο σύστημα. Οι βιβλιοθήκες, καθώς διαθέτουν την εμπειρία για τον τρόπο υποστήριξης αντιστοίχων θεμάτων που ανακύπτουν μέσα από συνδρομητικές ηλεκτρονικές πηγές, είναι σε θέση να παρέχουν τέτοιου είδους υποστήριξη σε απομακρυσμένους χρήστες.
  2. Η εποπτεία και προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων των πληροφοριακών πηγών που ενσωματώνονται στις διαφορές μορφές ηλεκτρονικών μαθημάτων. Η εμπειρία των βιβλιοθηκών στον τομέα διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων και επίλυσής προβλημάτων με αυτά τις καθιστούν ως τους αρμόδιους φορείς μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Ο μεγάλος όγκος της πληροφορίας, η οποία διατίθεται στο διαδίκτυο, καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό των κατόχων των πνευματικών δικαιωμάτων, όμως παραμένει ένα έργο, το οποίο οι βιβλιοθήκες καλούνται να εκτελέσουν. Ταυτόχρονα οι βιβλιοθήκες μπορούν να προτείνουν τρόπους προστασίας της πνευματικής περιουσίας, που δημιουργείται μέσα στο ίδρυμα και διατίθεται στους φοιτητές μέσα από ένα πρόγραμμα e-learning.
  3. Η υποστήριξη της δημιουργίας και διάθεσης ηλεκτρονικών μαθημάτων. Οι βιβλιοθήκες είναι σε θέση να υποστηρίξουν την δημιουργία και διάθεση ηλεκτρονικών μαθημάτων μέσα από ενέργειες, όπως η ανεύρεση πληροφοριακών πηγών για κάθε μάθημα ή ο έλεγχος των μεταδεδομένων της κάθε ενότητας ή του κάθε μαθησιακού αντικειμένου. Η προμήθεια ηλεκτρονικών πηγών μπορεί να έχει την μορφή σύναψης συμφωνίας για την αγορά ή τη συνδρομή μιας πηγής ή την μορφή παροχής ηλεκτρονικών πηγών ελεύθερης διάθεσης, αφού όμως έχει εξακριβωθεί η κατάσταση των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών. Οι βιβλιοθήκες μπορούν επίσης να παρακολουθούν και να βελτιώνουν την πληρότητα και ακρίβεια των μεταδεδομένων των μαθησιακών αντικειμένων, ούτως ώστε να αναζητώνται και να ανακτώνται με ταχύτητα.
Όλες αυτές οι παροχές μπορούν να υλοποιηθούν αποτελεσματικά μόνο σε συνεργασία με άλλους φορείς μέσα στο πανεπιστημιακό ίδρυμα, όπως νομικές υπηρεσίες και υπηρεσίες δικτύων.

Παράλληλα οι βιβλιοθήκες είναι σε θέση να εκμεταλλευτούν τις τεχνολογίες e-learning για την εκπαίδευση και υποστήριξη των χρηστών τους. Βιβλιοθηκονομικές ενώσεις, όπως η ACRL έχουν υιοθετήσει προγράμματα και τεχνικές e-learning για την κατάρτιηση και επιμόρφωση των μελών τους [ALA | e-Learning from ACRL, http://www.ala.org/ala/acrl/acrlproftools/elearning.htm] και πολλές βιβλιοθήκες έχουν δημιουργήσει μαθήματα για την εκπαίδευση των χρηστών τους επάνω στην λειτουργία τους.

[via]

Δεν υπάρχουν σχόλια: