30 Ιουλ 2009

Η IFLA ΚΑΙ Η ΤΥΦΛΑ

Λάβαμε με email το παρακάτω άρθρο του Αν. Καθηγητή του ΤΕΙ Αθήνας κ. Γιώργου Γιαννακόπουλου:

Το  σημείωμα αυτό γράφτηκε εδώ και τρεις  μήνες περίπου, όταν έφθασε στο τμήμα  Βιβλιοθηκονομίας του ΤΕΙ - Α η  ηλεκτρονική «πρόσκληση» της  προέδρου του Γενικού Συμβουλίου Βιβλιοθηκών, Γενικών Αρχείων του Κράτους και Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης,  για υποβολή εισηγήσεων στο προσυνέδριο της IFLA. Δε θέλησα να το κοινοποιήσω για μη θεωρηθεί ότι επιδιώκω να σαμποτάρω την «εθνική προσπάθεια», πράγμα που μπορώ να κάνω τώρα χωρίς τέτοιο κίνδυνο. Άλλωστε, νομίζω ότι, όλοι όσοι θα έπρεπε να έχουμε άποψη για τα τεκταινόμενα στο χώρο μας, σιωπήσαμε για πολύ μεγάλο διάστημα.

Εν  πρώτοις θεωρώ ότι ένα γραφειοκρατικό κυβερνητικό όργανο, όπως το προαναφερθέν «συμβούλιο», δεν μπορεί να εμφανίζεται ως εκπρόσωπος της ελληνικής βιβλιοθηκονομικής κοινότητας. Το καθήκον του δεν πρέπει να είναι άλλο από το να ενισχύει και να υποστηρίζει τις ενέργειες των επαγγελματικών και επιστημονικών φορέων της. Παρενθετικά σημειώνω, ότι αυτό που αναμέναμε από την πρόεδρο και το συμβούλιο της, ήταν να ασχοληθεί με το κρίσιμο και ουσιαστικό ζήτημα της ένταξης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών στο ΕΣΠΑ, όπως και με τη  χρηματοδότηση της οριζόντιας δράσης συμπεριλαμβανομένων των συνδρομών για τα ηλεκτρονικά περιοδικά. Δυστυχώς, όμως, οι ανεπάρκειες των «αρμοδίων» και η έλλειψη οποιασδήποτε πολιτικής θα υπονομεύσει την εξέλιξη της πιο δυναμικής κατηγορίας των ελληνικών βιβλιοθηκών, με προφανείς συνέπειες στην πρόοδο της επιστημονικής έρευνας και. στην ανάπτυξη γενικότερα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

Η αλήθεια είναι ότι επί πέντε  χρόνια η κα πρόεδρος αγνοεί συστηματικά  το τμήμα μας, όπως άλλωστε (έχω τη γνώμη) και τα άλλα δύο τμήματα  τριτοβάθμιας βιβλιοθηκονομικής εκπαίδευσης  της χώρας. Την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση επιφυλάσσει και σε πολλούς έγκριτους επιστήμονες και καταξιωμένους επαγγελματίες του χώρου μας. Είναι πασιφανές πλέον ότι  η κα πρόεδρος δεν μπορεί να δει πέρα από το στενό κύκλο των (κομματικών ή μη) φίλων της. Βέβαια, θα ήταν υπερβολικό να αρνηθεί κάποιος τη συμμετοχή στο συνέδριο με βάση τα παραπάνω. Κάθε επιστήμονας, όμως, που σέβεται τον εαυτό του, απαιτεί να υπάρχει μια στοιχειωδώς επαρκής  (τυπικά και ουσιαστικά) επιτροπή κρίσης των εισηγήσεων. Αντί αυτού στην επιτροπή κρίσης η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από μια συνταξιούχο βιβλιοθηκονόμο και μια υποψήφια διδάκτορα. Τα σχόλια περιττεύουν, όταν μάλιστα ουδεμία πρόθεση έχω να θίξω τις δύο κυρίες, στις οποίες αναγκαστικά αναφέρθηκα.

Ασφαλώς δεν είμαι αρμόδιος (ούτε καν περνάει  από το μυαλό μου) να συμβουλεύσω  την επικεφαλής ενός εποπτικού(;), επιτελικού(;) οργάνου, για το πώς θα ασκήσει τα καθήκοντα που της εμπιστεύτηκαν. Τολμώ όμως να την πληροφορήσω (κάποιος πρέπει να της το πει) ότι  η ελληνική βιβλιοθηκονομία, εδώ και χρόνια, δε βρίσκεται στην εποχή της ΧΕΝ.

Γιώργος Γιαννακόπουλος,

Αν. Καθηγητής και  Προϊστάμενος του τμήματος  Βιβλιοθηκονομίας  και Συστημάτων Πληροφόρησης  του ΤΕΙ Αθήνας

via email psxiza@ekt.gr

Σχετικές συνδέσεις: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ Κ. Γ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ

4 σχόλια:

Dimitrios Kouis είπε...

"Δυστυχώς..." ή "ευτυχώς..." συμφωνώ απόλυτα με την σχετική επιστολή. Είναι κρίμα να καταστρέφονται και χάνονται προσπάθειες και άνθρωποι εξαιτίας της ασχετοσύνης κάποιων ανθρώπων. Και η ασχετοσύνη μερικές φορές συγχωρείται ... Αλλά η τακτική του "ότι δεν ελέγχω το καταστρέφω ... βλέπε Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες κ.λπ., και ότι ελέγχω το έχω καταστρέψει ήδη βλέπε Εθνική, Δημόσιες Βιβλιοθήκες κ.λπ." δεν είναι άμοιρη ευθυνών...

Δημήτριος Κουής
Σ.Ε.Α.Β.
kouis@unioncatalog.gr

Vera είπε...

Δυστυχώς ή ευτυχώς, όπως λέει και ο συνάδελφος Δημήτρης, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την παραπάνω τοποθέτηση του κ. Γιαννακόπουλου. Παρόλα αυτά όμως, δεν μπορώ να σκεφτώ γιατί η IFLA, που είναι ένας σοβαρός οργανισμός στον κόσμο των βιβλιοθηκών, δεν εξέτασε λίγο καλύτερα το θέμα των επιτροπών αλλά και της οργάνωσης των τοπικών Προσυνεδρίων. Η δική μου συμμετοχή, ως ομιλήτρια, βασίστηκε στο γεγονός ότι θα πρέπει να ενθαρρύνουμε τέτοιου είδους προσπάθειες που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα από τη στιγμή που αυτές δεν είναι πολλές.

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Δεν μπορεί παρά να είναι θετική η όποια κριτική στα "επιτελικά πεπραγμένα" (ποια;). Συμφωνώ με το Δημήτρη, αν και έχω μία υπόνοια ότι δεν γίνονται από ασχετοσύνη όλα αυτά. Μια μόνο ένσταση πάλι. Παρόμοιες διαμαρτυρίες (όπως του προϊσταμένου του Τμήματος Βιβλιοθηκονομίας του ΤΕΙ Αθήνας και πρώην Διευθυντή των ΓΑΚ και πρώην Πρόέδρου της Ένωσης Βιβλιοθηκονόμων Ελλάδας) θα έπρεπε να έχουν γίνει με ένταση και στο παρελθόν καθότι η ιστορία επαναλαμβάνεται παρά τις αλλαγές των κυβερνήσεων.

Ανώνυμος είπε...

Εφέτος δεν αναρωτιέται κανείς για το ίδιο ερώτημα;