Ο Andrew Keen έγραψε στο internetevolution.com: “ (..) the value of digital content on the Internet falls toward zero because of its ubiquity.” Η ψηφιακή πληροφορία που διοχετεύεται στο Internet, από τη γέννησή της κιόλας, είναι καταδικασμένη να υποστεί βάναυση συμπεριφορά από τους ίδιους τους δημιουργούς της. Το κομμάτι αυτό της νέας, μοναδικής και πρωτότυπης είδησης θα επαναδημοσιευτεί με την πρωτότυπη μορφή του σε δεκάδες άρθρα ενώ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εμφανιστεί παραποιημένο σε εκατοντάδες άλλα. Η κατάχρηση αυτή που παρατηρούμε να συμβαίνει σε πολλά ειδησεογραφικά web sites και blogs, ελλείψη παραγωγής νέου πρωτότυπου περιεχομένου, έχει άμεση επίπτωση στον ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα που κατέχει το Internet σήμερα. Η ποιότητα της πληροφορίας μειώνεται δραματικά και αυτό θα εξακολουθήσει να συμβαίνει εάν δεν καθοριστούν και διασφαλιστούν πρότυπα και διαδικασίες που να την προστατεύουν.
Προβληματισμός υπάρχει ήδη τις τελευταίες ημέρες για το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων και σήμερα έκαναν δειλά την εμφάνισή τους στο twitter τα πρώτα σχόλια για τη συμμαχία Microsoft, Yahoo και Amazon εναντίον της Google και του Google Books. Έχοντας πρόσφατη στο μυαλό μου την ομιλία του Daniel Pinkκαι το πρόβλημα του κεριού (“The candle problem”) αναρωτήθηκα γιατί μιά εταιρία σαν τη Google είναι πρόθυμη να ανταμείψει με εξήντα δολλάρια κάθε δημιουργό πνευματικού έργου ο οποίος θα συμφωνήσει να εμφανίζονται τα βιβλία του στην υπηρεσία Google Books. Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο δημιουργός θα έχειεπιπλέον μερίδιο στα διαφημιστικά έσοδα (ποσοστό 63%), τότε καταλαβαίνει εύκολα ότι η Google είναι διατεθειμένη να κάνει μιά τεράστια επένδυση για να γίνει το Google Books η μεγαλύτερη ψηφιακή βιβλιοθήκη του κόσμου. Είναι όμως έτσι;
Από την εμπειρία μου στο θέμα της τεκμηρίωσης ψηφιακών συλλογών, γνωρίζω ότι η εγκαθίδρυση μηχανισμών διαχείρισης και η υιοθέτηση κοινών προτύπων τυποποίησης είναι ένα θέμα που προκαλεί έντονο προβληματισμό σε κάθε μουσείο και κάθε βιβλιοθήκη. Γνωρίζω επίσης για τα κονδύλια που έχουν δοθεί και δίνονται στην Ευρώπη για την ψηφιοποίηση συλλογών και την παρουσίασή τους κάτω από κοινά πρότυπα. Αν ήμουν στη θέση της Google δεν θα έφτιαχνα εκ νέου ότι κρατικοί και δημόσιοι φορείς στην Ευρώπη δημιουργούν εδώ και χρόνια υπό βάσεις σταθερής συνεργασίας και αμοιβαίας ανταλλαγής πόρων και τεχνογνωσίας.
Κι αν ακόμη το έκανα όμως, πρόθεσή μου θα ήταν να εξασφαλίσω ότι τα έσοδά μου από ένα τέτοιο εγχείρημα θα είναι πολλαπλάσια. Κρίνοντας από όσα αναφέρονται στο Google Book Search Settlement Agreement η πρόθεση αυτή δεν διασφαλίζεται.
Τι είναι λοιπόν αυτό που θα κάνει τελικά η Google;
Θα προσφέρει μιά ενιαία πλατφόρμα διαχείρισης γνώσης με σκοπό τη συστηματική παραγωγή ποιοτικής πληροφορίας, την τεχνολογία και τις προδιαγραφές της οποίας θα -υιοθετήσουν- όλες οι ψηφιακές συλλογές παγκοσμίως.
Η Google έχει αυτή τη στιγμή το ρόλο του διαχειριστή του υλικού και όχι του πνευματικού έργου. Από την άλλη, οι δημόσιοι φορείς για παράδειγμα, έχουν απόλυτη ανάγκη από ένα κοινό περιβάλλον διαχείρισης σε τεχνολογικό επίπεδο, ανάγκη την οποία μπορεί να καλύψει η υπηρεσία Google Books.
Εφόσον η πληροφορία καταχωρείται πλέον κάτω από κοινά κριτήρια αξιολόγησης που έχουν καθορίσει και οι δύο πλευρές από κοινού, η ορθότητα και η ακρίβεια του συνόλου των δεδομένων εξασφαλίζονται και παρουσιάζονται συνδυασμένα μεταξύ τους ώστε να παρέχουν πλήρη και γρήγορη ενημέρωση.
Για την Google η πληροφορία είναι το προϊόν. Αν δεν φροντίσει για τη διασφάλισή του προϊόντος της, θα λέγαμε απλά, “Θα το κλείσει το μαγαζί”.
Το Google Books σε μιά πιθανή εφαρμογή του, όπως αυτή περιγράφηκε πιο πάνω, μπορεί να δημιουργήσει μιά νέα αγορά όπου όλο και περισσότεροι “πελάτες” της πληροφορίας θα εξυπηρετούνται από εργαζόμενους της “γνώσης”, οι οποίοι θα την παράγουν και θα την διοχετεύουν προς κατανάλωση. Πως αλλιώς; Αφού μιλάμε για την μεγαλύτερη ψηφιακή βιβλιοθήκη του κόσμου…!
Της Ζωής Μαρμαρά
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου