19 Φεβ 2010

Η ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΑΓΟΡΑΣΕ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΟΒΑ

image

Μέσα σε 140 χρόνια κυκλοφόρησαν πάνω από 500 εκδόσεις των Αναμνήσεων του Καζανόβα. Μερικές απομακρύνονταν αρκετά από το χειρόγραφο, όλες πάντως ήταν συντομεύσεις του πραγματικού κειμένου, που αποτελείται από 3.700 σελίδες! Η διαδρομή αυτών των χειρογράφων, που σήμερα αγοράστηκαν έναντι μυθώδους ποσού από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, με παράτες και με παρόντα τον υπουργό Πολιτισμού της Γαλλίας Φρεντερίκ Μιτεράν στις υπογραφές, είναι πραγματικά περιπετειώδης.

Ο Βενετσιάνος γυναικοκατακτητής μνημονεύει στις αναμνήσεις του 122 ερωτικές του περιπέτειες, μερικές από τις οποίες με πολύ νεαρά κορίτσια και σε μία περίπτωση με μία μοναχή. Τα χειρόγραφά του που είναι στα γαλλικά στην αρχή σκεφτόταν να τα καταστρέψει. Εν τέλει τα παρέδωσε σε έναν ανιψιό του, λίγο πριν από τον θάνατό του. Οι κληρονόμοι του τελευταίου τα πωλούν με τη σειρά τους, τον Ιανουάριο του 1821, στον γερμανικό εκδοτικό οίκο Μπροκχάους, ο οποίος εκδίδει μία εκδοχή αποκαθαρμένη από τα άσεμνα αποσπάσματα.

Για πολλές δεκαετίες, οι φήμες πλήθαιναν γύρω από το πραγματικό περιεχόμενο του αυθεντικού κειμένου.

Το χειρόγραφο, που φυλασσόταν στη Λειψία, λίγο έλειψε να καταστραφεί στους βομβαρδισμούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να βρεθεί τελικά σε ένα υπόγειο. Και έπρεπε να φτάσουμε στο 1960 για να κυκλοφορήσει επιτέλους από τους κληρονόμους του Μπροκχάους και τον εκδοτικό οίκο Ρlon πλήρης έκδοση των κειμένων.

Για περισσότερα από πενήντα χρόνια, γράφει η γαλλική εφημερίδα «Le Figaro», όλες οι μεγάλες βιβλιοθήκες και οι συλλέκτες ήλπιζαν να βάλουν χέρι στα χειρόγραφα, που ήταν ωστόσο εξαφανισμένα. Ένα πρωινό της άνοιξης του 2007, ο Γερμανός πρέσβης στη Γαλλία ήρθε σε επαφή με τον Μπρουνό Ρασίν, διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας και του είπε ότι «ένας μυστηριώδης μεσολαβητής ήταν έτοιμος να μιλήσει για πώληση των Αναμνήσεων».
Το ραντεβού κλείστηκε στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης. Τα χειρόγραφα του Τζιάκομο Καζανόβα ήταν σε καλή κατάσταση, λίγο φαγωμένα στις άκρες. Η αξία τους εκτιμήθηκε από πέντε μέχρι είκοσι εκατομμύρια ευρώ και ο Ρασίν έκανε δύο χρόνια για να συγκεντρώσει τα χρήματα.

Η τελική τιμή δεν ανακοινώθηκε, όπως δεν ανακοινώθηκε ούτε η επιχείρηση που χρηματοδότησε την αγορά, μόνο ότι «έχει να κάνει με τον χώρο της οικονομίας».
Προφανώς σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς θα ήταν δύσκολο να πείσει μια εταιρεία τους εργαζομένους της ότι έκανε καλά δαπανώντας ένα τόσο μεγάλο ποσό για έναν σκοπό ξένο προς τη δραστηριότητά της.

via

Δεν υπάρχουν σχόλια: