1 Δεκ 2010

Επιστολή προς το ΔΣ 4 εκ των 9 μελών του ΔΣ της ΕΕΒΕΠ

Προς το ΔΣ

29.11.2010

Με αφορμή τη συνέντευξη της Προέδρου στο Βήμα «το επάγγελμά μου», θέλουμε να εκφράσουμε την απογοήτευση και την πικρία μας για το ατόπημα που διεπράχθη εκ μέρους της. Η άποψη και η σκοπιά της για το επάγγελμα με τον τρόπο που παρουσιάζεται δυστυχώς δεν εκφράζουν το σύνολο των βιβλιοθηκονόμων και μόνο παραπληροφόρηση και ζημιά στον βιβλιοθηκονομικό κόσμο μπορούν να επιφέρουν.

Η συνέντευξη της προέδρου αναστέλλει τις όποιες προσπάθειες προβολής και προαγωγής του επαγγέλματος που είναι και ένας από τους σκοπούς της Ένωσης σύμφωνα με το καταστατικό της. Λυπούμαστε που βρισκόμαστε στη δεινή θέση να μιλήσουμε τόσο αυστηρά, αλλά το άρθρο αυτό, υπονομεύει τις προσπάθειες για βελτίωση της κατάστασης στις ελληνικές βιβλιοθήκες. Τη στιγμή που όλοι προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τη ζοφερή οικονομική κατάσταση που έχει πλήξει και τις βιβλιοθήκες, τις απολύσεις συναδέλφων, τη στιγμή που καθημερινά γινόμαστε αποδέκτες όλο και περισσότερων προβλημάτων από βιβλιοθηκονόμους, ο άνθρωπος που είναι στη θέση του προέδρου να τηρεί τέτοια στάση, είναι το λιγότερο απαράδεκτο. Ποιος περιμένει από τον άνθρωπο που ηγείται του Διοικητικού Συμβουλίου των βιβλιοθηκονόμων, που συμμετέχει στην επιτροπή για την εθνική πολιτική, που επιδίδει έγγραφα σχετικά στην Υπουργό παιδείας που διοργανώνει συνέδρια για τις δημοτικές βιβλιοθήκες να διατείνεται ότι η δημοτική βιβλιοθήκη είναι ένας χώρος απώλειας βιβλίων, σκόνης, καταφύγιο για εκείνους που δεν μπορούν να πάνε πουθενά αλλού και όχι χώρος πολιτισμού, γνώσης, ενημέρωσης; Ποιος περιμένει από την πρόεδρο που λαμβάνει αγωνιώδεις επιστολές συναδέλφων με αδιέξοδα προβλήματα και με την παράκληση να μην τους απογοητεύσει, να κάνει ακριβώς αυτό και μάλιστα με τον πιο έκδηλο και επιπόλαιο τρόπο; Πώς θα ξαναστείλει κάποιος επιστολή ζητώντας τη βοήθεια της ένωσης όταν ξέρει ότι γίνεται ενοχλητικός στην Πρόεδρο;

Μπορεί ίσως, αν θέλουμε να δικαιολογήσουμε τα πράγματα, να σκεφτούμε ότι ο δημοσιογράφος αυτοσχεδίασε (πράγμα που από μόνο του δεν ευσταθεί τη στιγμή που δεν θα μπορούσε να έχει αυτοσχεδιάσει χωρίς να βασιστεί προηγουμένως στα λεγόμενα της προέδρου), αλλά σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να έχει ήδη υπάρξει άμεση διάψευση, τόσο στα μπλογκ που γράφουν όλη την εβδομάδα, όσο και στην ίδια την εφημερίδα με κοινοποίηση στον βιβλιοθηκονομικό κόσμο.

Η κυρία Κυριακοπούλου δεν μπορεί να πείσει για την παραποίηση των λόγων της, γιατί χρειάστηκε μία εβδομάδα πανελλαδικής κατακραυγής έως ότου διαμορφώσει τόσο την απάντηση προς το Βήμα, με την υποτιθέμενη «παραποιημένη» συνέντευξή της στο δημοσιογράφο, όσο και τις "προτάσεις" της ΕΕΒΕΠ για τις δημοτικές βιβλιοθήκες.

Αν πράγματι αυτά τα κείμενα υπήρχαν, θα είχαν κοινοποιηθεί 3 και 4 φορές κάθε μέρα, όπως έχει γίνει για άλλα θέματα στο παρελθόν. Παρόλο που και αυτές ακόμη οι προτάσεις είναι συζητήσιμες, μακάρι να προϋπήρχαν. Για παράδειγμα, τι σημαίνει η πρόταση: «Εξασφάλιση τουλάχιστον μιας Δημοτικής Βιβλιοθήκης για κάθε δήμο Καλλικράτη»; Να κλείσουν οι βιβλιοθήκες σε όσους δήμους συνενώνονται και να παραμείνει μία; Θα είμαστε ικανοποιημένοι, σαν κλάδος, με αυτήν την έκβαση;

Είμαστε ελεύθεροι να σκεφτόμαστε και να λέμε ό,τι θέλουμε, αλλά όταν έχουμε θεσμικό ρόλο, έχουμε μεγάλη ευθύνη για τα λεγόμενά μας γιατί μοιραίως εκφράζουν ένα σύνολο ανθρώπων και όχι ένα άτομο, άρα επηρεάζουν. Ένας ηγέτης βάζει στην άκρη τον εαυτό του, δεν επιζητά τα εύσημα, δεν δυναμιτίζει τις προσπάθειες του συνόλου, εκπροσωπεί τους πολλούς και όχι τον ένα, τον αρχηγό. Αν είσαι ηγέτης φύσει και θέσει, αναλαμβάνεις την ευθύνη των πράξεών σου με ακεραιότητα και δεν χρεώνεις στους άλλους τα αρνητικά τους αποτελέσματα. Ό,τι δηλαδή ακριβώς δεν έκανε η κυρία Κυριακοπούλου!

Έχουμε την τιμή και την τύχη να κάνουμε ένα επάγγελμα που πολλοί θα ζήλευαν και είναι γεγονός ότι η πλειοψηφία των συναδέλφων νιώθει περηφάνια που το εξασκεί. Πως γίνεται η πρόεδρος του συλλόγου μας, που εμφανώς συρρικνώνεται όλο και περισσότερο - γιατί άραγε?- να λέει ευθαρσώς ότι είχε στρεβλή εικόνα για το αντικείμενο όταν πέρασε στη σχολή αλλά αυτή η εικόνα άλλαξε, αργότερα, αν και δεν πληροφορεί τους αναγνώστες του άρθρου πώς έγινε αυτή η αλλαγή. Κοντολογίς συμπεραίνουμε ότι δεν το εκτιμά όσο θα έπρεπε. Αυτό βέβαια φαίνεται και από την επισκεψιμότητα του κοινού στη βιβλιοθήκη την οποία διευθύνει!

Έλεγαν οι πρόγονοί μας: εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλεί η γλώσσα! Αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις αργά ή γρήγορα τα λεγόμενά σου θα το αποδείξουν!

Αλλά εμείς δεν θα απολογηθούμε για κανένα συνάδελφο, αλλά θα διακηρύξουμε απερίφραστα την ικανοποίησή μας που ασκούμε αυτό το επάγγελμα, υπερασπιζόμαστε όλους όσους αγωνίζονται στις βιβλιοθήκες τους και έξω από αυτές για το επάγγελμα και τις βιβλιοθήκες και προσπαθούν να προσελκύουν νέο προσωπικό.

Τα προμηνύματα για το επάγγελμά μας είναι ζοφερά και η πρόεδρος θα πρέπει να γνωρίζει ότι έχει αναλάβει μεγάλη ευθύνη συμμετέχοντας στο Γενικό Συμβούλιο βιβλιοθηκών και παρουσιάζοντας την εικόνα του βιβλιοθηκονομικού κόσμου. Κείμενα σε μορφή συνθημάτων, σαν αυτά της εθνικής πολιτικής που κατατέθηκαν μειώνουν το επάγγελμα και την Ένωση. Η απάντηση απαξίωσης ήρθε και από την ολομέλεια των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, όταν ζητήθηκε να υιοθετηθεί η πρόταση αυτή και να αποτελέσει ψήφισμα του συνεδρίου.

Η κατάσταση αυτή, της συνέντευξης και του περιεχομένου της, δεν ήρθε τυχαία, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας διαρκούς πρακτικής, εδώ και τρία χρόνια, που το Προεδρείο της Ένωσης χρησιμοποιεί το ΔΣ μόνο για να ανακοινώσει τα πεπραγμένα του. Στη τελευταία θητεία μάλιστα, το Προεδρείο του ΔΣ έχει κάνει αυτή την πρακτική σύστημα. Όταν ζητάμε τα κείμενα που, λέει ότι, έχει δημιουργήσει με τις επιτροπές της Ένωσης, αρνείται να τα καταθέσει και καθορίζει τις πολιτικές και τις στρατηγικές της Ένωσης με άγνωστο τρόπο και χωρίς να εξηγεί γιατί τα 5 μέλη του ΔΣ δεν ζητούν τη γνώμη των άλλων 4, για κανένα θέμα.

Μια οριακή πλειοψηφία προσπαθεί να ρυθμίσει τα θέματα του κλάδου, αλλά, εκ του αποτελέσματος, έχει αποδειχθεί ότι δεν το επιτυγχάνει. Η ίδια μέθοδος ακολουθήθηκε και στην περίπτωση του Γενικού Συμβουλίου. Το ΔΣ ενημερώθηκε για τη συμμετοχή της Προέδρου και του Αντιπροέδρου σε αυτό, μετά την συνεδρίαση του και την κατάθεση των «προτάσεων της ΕΕΒΕΠ». Ακόμη δε, δεν έχει εξηγηθεί γιατί το Υπουργείο επέλεξε δύο μέλη του ΔΣ από το ίδιο ψηφοδέλτιο να εκπροσωπούν τον κλάδο και δεν επέλεξε δύο διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν στο ΔΣ;

Αν το ΔΣ είχε επεξεργαστεί και υιοθετήσει μια πρόταση πολιτικής η κυρία Κυριακοπούλου θα είχε αυτήν την πολιτική να υπερασπιστεί και να προβάλει. Το ότι αρκέστηκε στις προσωπικές της απόψεις αποδεικνύει την ανυπαρξία πολιτικής βιβλιοθηκών εκ μέρους της Ένωσης.

Στη σημερινή σοβαρή και επικίνδυνη για τις βιβλιοθήκες συγκυρία, δεν έχει καμιά αξία να πειστεί το ΔΣ για τις προθέσεις της, αλλά το σύνολο των επαγγελματιών. Κι αυτό, υπάρχει ένας τρόπος για να το πετύχει η κυρία Κυριακοπούλου. Να διαψεύσει το άρθρο με επιστολή δημοσιευμένη στο Βήμα. Και σε περίπτωση άρνησης της δημοσίευσης, θα πρέπει η επιστολή να σταλεί ως πληρωμένη καταχώρηση, πράγμα που δεν μπορούν να αρνηθούν. Και για την υπεράσπιση των βιβλιοθηκονομικών πραγμάτων, τόσο στο πανελλήνιο όσο και στους φορείς, θα πρέπει άμεσα να κοινοποιηθούν τα κείμενα των επιτροπών των εθνικών και άλλων πολιτικών στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, ώστε μαζί με τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου της Ένωσης να συντάξουν τις πολιτικές της Ένωσης και να τις ψηφίσουν και να τις προβάλλουν παντού.

Μόνο έτσι θα βρούμε συμμάχους ως κλάδος και θα βελτιώσουμε την επαγγελματική και κοινωνική θέση μας.

Τα μέλη του ΔΣ : Αγγελική Ανδρικοπούλου, Ρέα Γαϊτάνου, Ανθή Κατσιρίκου, Ηρακλής Πίττας

& Μαρία Κωνσταντοπούλου, μέλος της Εξελεγκτικής Επιτροπής

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

http://tuxlibrary.blogspot.com/2010/11/gazino.html